Op zoek naar een warme slaapplek voor daklozen
Op 12 januari 2026, te midden van extreme kou, liggen nog steeds veel dakloze personen buiten op straat. Onder dunne dekens en op besneeuwde hoekjes proberen zij de nacht door te komen. Een team van de daklozenopvang zet deze ijzige nachten alles op alles om hen een warme slaapplek te bieden. Met een busje rijden ze door de stad en NH reed een nacht mee met hulpverlener Marieke.
De daklozenopvang is vaak ver weg of onbekend voor velen, vertelt Marieke, die met haar team elke nacht de straat op gaat. De meldingen die binnenkomen zijn essentieel. Deze komen van handhaving, politie en bezorgde Amsterdammers. “We vinden vaak mensen op plekken waar je het niet zou verwachten,” deelt Marieke.
De rol van bezorgde burgers
Niet alleen officiële instanties, maar ook de inwoners van Amsterdam spelen een cruciale rol in de hulpverlening. Zo meldde Tristan een man die in de kou lag op het Cornelis Troostplein. “Iedereen die voorbij liep, had wel wat aandacht voor hem, maar wij besloten meer te doen,” verklaart Tristan. Dankzij de melding kon de man naar een opvang worden gebracht, wat zowel hem als Tristan een betere nachtrust bezorgde.
- Tristan meldde een man op het Cornelis Troostplein
- De man kon zich de locatie van de opvang niet herinneren
De uitdaging tijdens extreme temperaturen
Davide, een 31-jarige man die al tien jaar dakloos is, gaat ook mee met het busje. “Als het zo koud is, rook ik veel wiet,” vertelt hij. Deze nacht wordt hij naar een tijdelijke winteropvang in een sporthal aan de Van Hogendorpstraat gebracht. “Cool!”, roept hij tevreden uit bij aankomst. De gemeente heeft extra opvangplekken geopend om daklozen tijdens deze koude periode te helpen.
Het team ontvangt een melding over een paar mensen die onder een viaduct bij de Dijkgracht liggen. Ondanks de sneeuw en koude wind willen sommige daklozen niet altijd mee. “Ik heb alles wat ik nodig heb,” zegt een man geruststellend terwijl hij muziek luistert met zijn vrienden.
Hulpverlening in de kou
Het kan moeilijk zijn om mensen in de vrieskou achter te laten, bekent Marieke. “Maar dan schakel ik altijd door met de GGD. Ik laat nooit iemand liggen als ik er echt geen vertrouwen in heb.” Ze roept de stad op om elkaar te helpen, ook als het niet -10 graden is. “Een boodschap aan mezelf, maar ook aan de rest van de stad,” aldus melder Tristan.
Voor wie een melding wil maken, is er een overzichtelijke pagina van de GGD beschikbaar. Via deze weg kan men ook contact opnemen met Team Veldwerk.