[Contact]

Nieuwskop.nl Nieuwskoppen Nederland

πŸ”’
❌ Over FreshRSS
Er zijn nieuwe artikelen beschikbaar, klik om de pagina te vernieuwen.
Vandaag β€” 23 April 2018Metronieuws Colums

Lissie

Door Lars van der Werf

We gingen naar een concert, een goede vriend en ik. Niet echt iets voor mij. Concerten. Donkere, bloedhete zaaltjes met uit de maat klappende mensen die hun bier over je heen morsen en op je tenen gaan staan. Om nog maar te zwijgen over hoe ongelofelijk hard de muziek vaak staat. Nee, dat hoeft voor mij meestal niet. Maar we gingen nu toch. In Amsterdam. De tent droeg de naam ‘Bitterzoet’, wat ik ironisch vond. De artiest van dienst was Lissie. Een no nonsense artieste uit het midden van de Verenigde Staten. Ze zingt liedjes over normale dingen, die op de één of andere manier bij mij enorm goed binnen komen. Daarnaast is haar hele voorkomen prachtig. Niks geen opsmuk. Gewoon zoals ze is. En daar ga ik dan wel voor in een heet zaaltje staan waar ze op m’n tenen trappen en hun bier over me heen morsen.

OuderMetronieuws Colums

β€˜Ik kan de woorden healthy en vegan niet meer horen'

Door Suzette Hermsen

Je kunt tegenwoordig geen krant, website, blog, of restaurantdeur meer openslaan of de woorden healthy, vegan, glutenvrij en zonder suiker vliegen je om de oren. Nu is dat al een tijdje zo, en word ik daar ook al een tijdje best wel moe van, maar inmiddels zijn we zelfs zo ver heen dat we niets meer kunnen eten zonder de volgende dag meteen euh, ja.. toch wel bijna dood te gaan.

Is Dotan schizofreen of een moderne marketeer?

Door Elfie Tromp

Daar zat Dotan aan de glimmende talkshowtafel zijn imago als getergd muzikant uit te venten. Extra schutterend, het gewicht van de wereld torsend op zijn brede schouders. Mensen herkennen hem meestal niet, vertelde hij. In de sportschool, bijvoorbeeld. Arme Dotan. Ziggo Dome uitverkopen, maar niemand die je zweet van de crossfit-aparaten wil likken. Ja, dat verklaart waarom je ’s avonds laat achter je laptopje onder schuilnamen andere artiesten zwartmaakte en jezelf verheerlijkte. 

Vrouwenlunch

Door Ebru Umar

Moet je gaan? Moet je niet gaan?

In de lift

Door Lars van der Werf

Ommoord, Rotterdam. Een grijze dag tussen grijze flats en het miezert ook nog eens. De grote bomen tussen de gebouwen vertonen de eerste tekenen van de lente, lichtgroen aan de eindes van de takken. De wijk Ommoord heeft al decennia de bijnaam ‘Rollator City’, vanwege het hoge aantal bejaarde inwoners. 

Instagram is ook van Facebook, hoor

Door Iris van Lunenburg

„Jeetje, heeft hij nu met háár?!”, zegt een vriendin. Lachend: „Dan heb jij het toch beter voor elkaar!” Niets zo fijn als op een doordeweekse avond met een wijntje door de Facebookfoto’s van een oude date bladeren. Alles in het nette, hoor. Maar toch kan dat binnenkort zomaar voorbij zijn.

De getergde Piranha

Door Elfie Tromp

„Ruk zijn kop eraf”, brulde ik bemoedigend.

Hey Rudolf! Oh ik bedoel Peterrrrrr!

Door Ebru Umar

Oh de man is zo belangrijk, zó belangrijk! Zo overtuigd van zijn gelijk, zijn superioriteit, zijn alwetendheid, zijn belangwekkendheid. Oh de man is zo sharp, zo gevat, zo intelligent, zo gewild, zo onaantastbaar. De man is eigenlijk de Verlosser, maar ja dat was Cruijff al en heeft hij die niet gewoon overleefd? Daarbij is er nog nooit een tv-programma naar Cruijff vernoemd. Je kunt best concluderen dat hij veel geweldiger is. Veel geweldiger! Een echte verlosser. Een god eigenlijk - ja, vooral dat. 

De dood

Door Lars van der Werf

Jong, levendig en gezond zijnde, vergeet ik soms van de dood. Dat is maar goed ook, want ik snap weinig van de dood. Ik weet van de eenzaamheid, het geluk van samenzijn, van leven, geleefd worden, van hard gaan en van rust, van zogezegd de pieken en de dalen, maar de dood is vol raadselen. Aan het begin van de lente vond ik een dode merel op het balkon. Puntgaaf, naar het leek gewoon van het balkonhekje gevallen, zonder aanwijsbare reden. Een paar weken terug vertelde een kennis over een jonge vader die zichzelf ophing, een vriend van ‘m, geen afscheidsbrief, niemand had geweten wat hem had bezield, of juist ontzielde. En vorige week overleed een goede vriendin van mijn ouders, die ik als een extra oma beschouwde, wel al oud, maar toch te vroeg.

De dood

Door Lars van der Werf

Jong, levendig en gezond zijnde, vergeet ik soms van de dood. Dat is maar goed ook, want ik snap weinig van de dood. Ik weet van de eenzaamheid, het geluk van samenzijn, van leven, geleefd worden, van hard gaan en van rust, van zogezegd de pieken en de dalen, maar de dood is vol raadselen. Aan het begin van de lente vond ik een dode merel op het balkon. Puntgaaf, naar het leek gewoon van het balkonhekje gevallen, zonder aanwijsbare reden. Een paar weken terug vertelde een kennis over een jonge vader die zichzelf ophing, een vriend van ‘m, geen afscheidsbrief, niemand had geweten wat hem had bezield, of juist ontzielde. En vorige week overleed een goede vriendin van mijn ouders, die ik als een extra oma beschouwde, wel al oud, maar toch te vroeg.

Waarom het leven met zon gewoon zoveel leuker is

Door Suzette Hermsen

Vorig weekend gaven alle weerstations en daarmee ook alle nieuwsbladen het al aan: het wordt komend weekend lente. En dat betekende in dit geval niet alleen dat de temperaturen omhoog zullen schieten, maar ook dat de zon zich weer eens zal laten zien. Nou, wat er die week ook zou gebeuren, mijn humeur kon niet meer stuk. (En dat terwijl ik er net achter was gekomen dat mijn nichtje van vier meer paaseieren had gevonden dan ik. Zónder dat ik haar bewust had laten winnen. Dus dat wil wat zeggen).

Optimistische filterbubbel

Door Iris van Lunenburg

„Noch Kolonisten van Catan noch de n*gerzoen is van naam veranderd vanwege ophef. Zo ongelooflijk vermoeiend dit *emoji met rollende ogen* #straksmogenwehelemaalnietsmeerzeggen.” 

Amerikaanse spektakelverslaving

Door Elfie Tromp

Hoeveel mensen hebben eigenlijk de schietpartij in het Youtube-hoofdkwartier gefilmd deze week? Nu een vlogger, furieus om haar dalende kijkcijfers wraak nam op het bedrijf door drie medewerkers neer te schieten, lijkt de cirkel rond. Het is wrang om te zeggen, maar Amerikanen houden van hun spektakel. Van woest in het rond schietende cowboys in de bios tot politieachtervolgingen live uitgezonden op tv; ze leven het tieten-schieten-helikopterleven.

Een gevaarlijk spannende seksdate

Door Ebru Umar

Ze roemt de emancipatoire werking van Tinder. ‘Serieus: je zoekt een man uit, komt aan je trekken en met een kwartier sta je weer buiten. Alleen maar seks. Ik vind het waanzinnig dat vrouwen ook eindelijk het heft in eigen handen nemen. Seks om de seks, niets om je voor te schamen en prima om nog even je gezinsleven met kinderen vol te houden’.

Ei ei

Door Lars van der Werf

Het jaarlijkse paasontbijt bij ons op de basisschool vroeger, een school van zeer diverse pluimage op Rotterdam-zuid, was altijd een hele happening. Het hele zooitje kwam de laatste ochtend voor de paasvakantie naar school in pyjama en badjas. Ook de juffen en meesters. De plaatselijke bakker sponsorde een scala aan broodjes, suikerbroden en broodhazen. Hulpmoeders en -vaders kookten soeppannen vol eieren tot ze groen waren en overal hingen versierde papier-machékippen. Het paasontbijt werd aan lange tafels in de klaslokalen genoten, die gedekt waren in alle tinten geel die je je maar kan bedenken. De gordijnen bleven dicht, om dat echte ontbijt op bed gevoel te behouden.

Rauwe schoonheid

Door Iris van Lunenburg

„Christina Aguilera is zoveel mooier zonder al die zooi op haar gezicht”, tweette een vrouw dinsdag.

Giel Beelen is maar een clown

Door Elfie Tromp

Deze column gaat over muziek of eigenlijk: de integriteit van muziek. Die is regelmatig ver te zoeken in de generieke hitlijsten. Het Nederlandse publiek krijgt maar al te vaak lauwwarme massahits voorgeschoteld, geschreven door hetzelfde circle-jerk-groepje achter de schermen. Het is dan ook een verademing als iemand uit dat dertien in een dozijn-format weet te breken. Niet alleen in muziek, maar ook in eigenheid. Dit stuk gaat dan ook over Tim Knol. 

Gielen Beelen is maar een clown

Door Elfie Tromp

Deze column gaat over muziek of eigenlijk: de integriteit van muziek. Die is regelmatig ver te zoeken in de generieke hitlijsten. Het Nederlandse publiek krijgt maar al te vaak lauwwarme massahits voorgeschoteld, geschreven door hetzelfde circle-jerk-groepje achter de schermen. Het is dan ook een verademing als iemand uit dat twaalf in een dozijn-format weet te breken. Niet alleen in muziek, maar ook in eigenheid. Dit stuk gaat dan ook over Tim Knol. 

β€˜Krapte’ op de woningmarkt

Door Ebru Umar

Nee, het is niet de ‘krapte’ op de woningmarkt die het starters onmogelijk maakt om een huis te kopen. Huizen zat – kijk Funda er maar op na. Het zijn ook niet de investeerders die zogenaamd ‘alle woningen opkopen’. Maar dit zijn wel de makkelijkste schuldigen voor journalisten én ‘woningexperts’ van banken om aan te voeren waarom starters, doorstromers, ondernemers én ouderen geen woning kunnen kopen. 

Waar wachten we nog op?

Door Lars van der Werf

Eén van de oudst bekende (niet het oudste, alhoewel dat lang gedacht werd) geschreven zinnetjes in het Nederlands is 'Alle vogels zijn nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nu op?'. Een vrij poëtische kanttekening waarmee een monnik in ongeveer het jaar 1100 zijn pen testte. Toen ik las over dat het gaat om iets wat een nietsvermoedende monnik neerschreef om zijn pen te testen, heb ik alles wat ik nadien heb neergeschreven om een pen te testen enig poëtisch gewicht proberen mee te geven. Stel je voor dat mijn pen-testerij over duizend jaar gevonden wordt en dat er dan te lezen valt '1 pak melk, doosje eieren en wat fruit'. Dat wil je niet.

❌